Ferðalagið var rosalega langt, við flugum til Boston og svo Miami og svo flug til höfuðborgar Ekvador, Quito. Þegar við komum loksins til Quito vorum við dauðþreytt eftir allt ferðalagið svo að við vorum himinlifandi að fá að vita að við gistum eina nótt á hóteli. Sem betur fer þurfti ég ekki að fara í lengra ferðalag því ég mun búa hér í Quito næstu 10 mánuðina.
Sætastur að kveðja mig á flugvellinum
Quito um kvöldið þegar við komum
Ekvador krakkarnir
Flottar í Afs bolunum
Á hótelinu með fallegu Quito í bakgrunn
Daginn eftir átti Sebastian (maður sem vinnur á afs skrifstofunni) að sækja mig klukkan hálf 3 á hótelið og svo átti host fjölskyldan mín að koma að sækja mig á skrifstofuna. Á leiðinni á skrifstofuna segir Sebastian mér að host fjölskyldan mín "had an emergency" svo að þau geta ekki tekið á móti mér fyrr en eftir einn mánuð.. Þetta var mjög mikið sjokk og ég var ekki alveg undirbúin fyrir þetta, ég var alveg nógu stressuð að hitta host fjölskylduna, en allt í einu var ég komin með aðra fjölskyldu, welcome fjölskyldu. Þegar við komum á skrifstofuna tóku tveir "krakkar" á móti mér, 18 ára strákur og 21 árs stelpa. Þau heita Leo og Victoria og eru systkini í welcome fjölskyldunni minni. Þau eru alveg rosalega nice og eru einu í fjölskyldunni sem kunna einhverja ensku. Úti tók kærasti Victoriu, Gaston og litla stelpan þeirra Bianca á móti okkur og keyrðum við heim í húsið þeirra. Þau eiga ss. heilt hús á 4 hæðum, ég bý á efstu hæðinni í riisa íbúð með útsýni yfir alla borgina!
Quito um morguninn útum gluggan á hótelinu
Fjölskyldan er alveg yndisleg sem ég er hjá núna, ég veit ekki mjög mikið um þau því að ég fékk enga umsókn eða neitt svoleiðis, en hún samanstendur af mömmu, pabba, 2 bræðrum, Leo og Jorge og einni systur, Victoriu,. Jorge á eina litla 5 ára stelpu, Belen, hún er mesta krútt sem ég veit um, alltaf að tala við mig á spænsku og ég skil varla orð.. Victoria á líka litla stelpu sem er 2 ára og heitir Bianca. Ég er búin að vera mest með Leo því að við búum á sömu hæð og hann talar góða ensku, hann er rosalega fínn og búinn að hjálpa mér mikið með spænskuna og að þýða allt sem mamman og pabbinn eru að segja.
Sæta Belen
Leo hostbróðir minn að sýna trommu hæfileika sína
Kona Jorge hostbróður míns, mamman, Leo og Belen
Á laugardaginn fórum ég og Leo á lítinn markað sem seldi allskonar dót, skartgripi, töskur, föt, mat, minjagripi og allt mögulegt, ég elska svona markaði svo að ég mun pottþétt fara þangað aftur! Á sunnudaginn fór ég svo með mömmunni, Leo, konu Jorges og Belen á stað sem heitir Mitad del mundo sem að línan á milli Suður og Norðurhvels jarðar er, miðbaugurinn. Í gær stóð ég ss. á Norður og Suðurhveli jarðar sem er mjög áhugavert. Það sem er líka alveg rosalega áhugavert er að ég gerði ehv sem ég mundi aldrei gera í lífi mínu, ég hélt á viðbjóðslegustu pöddu sem til er! Hún er riisastór, svört, með spjót á nefinu eða ehv, hún heitir Dynastes Neptunus ef einhverjum langar að sjá þetta kvikindi.. Og það ógeðslegasta var tilfinningin, ég hef aldrei verið jafn hrædd á æfi minni, það var eins og hún væri með klær sem stungust inn í mig og í hvert skipti sem hún hreyfði sig kipptist ég við og skalf af hræðslu. En ég var algjör kjúklingur miðað við Leo, hann hélt á alveg eins pöddu og ég og TARANTÚLU! En þetta var allavega lífsreynsla, vona bara að ég þurfi ekki að gera þetta aftur.
Mitad del Mundo
Miðbaugurinn
Ég standandi a bæði Norður og Suðurhveli jarðar
Ég á báðum hvelunum
Leo og ég með viiðbjóðslegu pöddurnar!
TARANTÚLAN sem að Leo hélt á..
Dansarar í þjóðbúningum að dansa þjóðdans
Á safninu í Mitad del Mundo
Þessir 4 dagar sem ég er búin að vera hérna í Ekvador eru búnir að vera mjög góðir, þetta er búið að vera skemmtilegt, áhugavert, fyndið, leiðinlegt og sárt, heimþráin er búin að vera sterk, en fjölskyldan er búin að gera þetta mjög auðvelt fyrir mig með því að vera svona yndisleg og reyna að gera þetta skemmtilegt fyrir mig fyrstu dagana, sem eru erfiðustu dagarnir. Næstu dagar munu líka vera mjög hægir að líða hugsa ég, ég byrja ekki í skólanum fyrr en í næstu viku og allir eru í vinnu og skóla eftir klukkan 12 svo að ég er bara ein heima að láta mér leiðast, svo að ég hlakka rosalega til að fara að byrja í skólanum og kynnast fólki og gera eitthvað annað en að liggja uppí rúmi að horfa á Sex and the city eða læra spænsku á youtube. Spænskan er samt alltaf að koma meira og meira, litla Belen er búin að hjálpa mér mikið og líka mamman.
Ég og sæta Belen á Mitad del Mundo
Litlu sætu "frænkur" mínar, Belen og Bianca
Aðeins of sætar!
Það er líka margt öðruvísi hérna í Ekvador og heima á íslandi, td:
-Enginn notar belti og það eru ekki barnabílstólar, og ef þeir eru þá eru börnin bara laus í stólnum..
-Ég má ekki fara út eftir 9 því að hverfið sem ég á heima í er svo hættulegt
-Þjóðarréttur Ekvador er Naggrís, þau buðu mér naggrís á teini um daginn, en neiii
-Umferðarreglurnar eru þær: það eru engar umferðarreglur
-Ég heyri sírenur í sjúkrabílum og lögreglubílum á 5 mínútna fresti
-Maturinn er svo mikill og öðruvísi að ég er ALLTAF södd
-Það eru bananar í öllu, mjög skemmtilegt, banana kakó, bananasúpa, bananakökur og allt..
-Allir bílarnir flauta á mig og allir stara af því að ég er "stór", "ljóshærð" og "bláeygð" allavega miðað við fólkið hérna
-Það má ekki henda klósettpappínrum í klósettið, það er alltaf ruslatunna við hliðiná sem maður hendir pappírnum í.. mmm..
-Það er alltaf sól hérna, meðalhitinn allan ársins hring er 20°, sem er freekar fínt
En þetta er alveg rosalega falleg borg þó að það sé ekki alveg jafn hreint hérna og hljóðvært og á Íslandi, þá er allaveg mun heitara og sól allan ársins hring!
Ég vona að þið hafið haft gaman að blogginu, blogga meira þegar ég er búin að fara í skólann og svona. Endilega commentið :)
Þangað til næst!
No comments:
Post a Comment