Tíminn flýgur

Hallóhalló, já ég veit að ég er ekki búin að blogga í svona 2 ár.. En núna er komið að því og þetta verður þvílík lesning, mun örugglega taka ykkur sirka 2 dag að lesa þetta. Eins og þið sjáið á seinustu færslunni minni þá eru held ég 5 mánuðir síðan ég bloggaði síðast og er svo mikið búið að gerast síðan að ég mun örugglega gleyma helmingum af því.

En allavega ætla ég að byrja að segja ykkur frá skrítnustu jólum sem ég hef upplifað á æfi minni, og eekki beint þeim skemmtilegust. Eins og flestir vita sem þekkja mig vel þá er ég mesta jólabarn sem til er, ég eelska snjóinn, skreytingarnar, jólatréin og allt sem fylgir jólunum á Íslandi. En hérna í húsinu mínu í Ekvador var ekki sett upp eitt jólaskraut, ekkert jólatré og viku fyrir aðfangadag ákvað mamma mín að skella sér á ströndina og skildi mig bara eftir.. En ég á svo góða vinkonu hérna frá Íslandi hana Ólöfu og fjölskyldan hennar eru mestu yndi sem ég hef kynnst svo að þau buðu mér bara að vera hjá sér um jólin <3 En já svo kom að aðfangadegi og ég og Ólöf spurðum foreldra hennar hvenær við færum í matarboðið sem við vorum að fara í og þau sögðu jaa svona um 4 leytið, við vissum náttúrulega að það var á Ekvadorískum tíma sem þýðir að þá værum við að fara í alvörunni svona um 6. En ég og Ólöf vorum tilbúnar svona korter í 4 eins og alvöru íslendingar, en auðvitað fórum við klukkan 6 minnir mig. Á leiðinni í matarboðið stoppuðum við svo í einhverju húsi þar sem pabbinn hljóp inn og kom út með þennan flotta kalkún, eldaðan og allt, lúxus á þessum ekvadorum.. Svo þegar við vorum svo næstum komin í matarboðið spyrja foreldrar hennar, stelpur viljiði fara strax í matarboðið eða viljiði kíkja aðeins í mallið? Við skildum hvorki upp né niður þar sem klukkan var 6 á aðfangadegi og þau að spyrja okkur hvort við vildum kíkja í mallið, svo að við spurðum hvenær borðum við í kvöld? Þá var okkur sagt að hér í Ekvador er ekki borðað fyrr en eftir að opnað er pakkana sem er klukkan 12!! Ég trúði ekki mínum eigin eyrum þar sem ég var nú þegar alveg frekar svöng og smá þreytt, en svo við skelltum okkur bara í mallið og hvert haldiði að við skelltum okkur? Nú aauðvitað á Macdonalds! Og guð hvað ég var glöð að við fórum á Macdonalds því að við opnuðum ekki pakkana fyrr en um 12, 1 og svo borðað um 2 og svo fórum við heim um hálf 4.. Þetta var alveg rosalegt, hef aldrei verið jafn þreytt á æfi minni. Svo kom að gamlárskvöldi, ég var mjög spennt fyrir því vegna þess að hér er hefð fyrir að kveikja dúkkur í mannsstærð á miðnætti, eins og að brenna gamla árið og svo farið að dansa og svona, en neii fjölskyldan mín fór út að borða klukkan 10 og svo komum við heim brenndum eina pínulitla dúkku og svo fóru allir að sofa :( Trúði þessu ekki, hef sjaldan verið með jafn mikla heimþrá, een það þýðir bara að næstu áramót verða svo 100x betri og get ekki beðið eftir þeim!

Á Macdonalds á aðfangadagskvöld

Með hinni Ólöfunni á aðfangadagskvöld

Eftir jólin ákváðum svo ég og vinir mínir að fara í frumskóginn þar sem einn af þeim var að fara heim aftur. Við fórum fórum á stað sem heitir Cotococha og er um 4 tíma frá Quito. Þegar við komum þangað áttuðum við okkur á því að við vorum ekki á réttum stað.. Það eru s.s. 2 staðir sem heita það sama nema einn með k og annar með c og við fórum á þann vitlausa, sirka 2 tíma frá rétta staðnum, þarna vorum við í sirka 3 klukkutíma, ekkert símasamband og fólkið sem átti heima þarna talaði 0 ensku og við ekki þau sleipustu á þeim tíma í spænskunni svo við bara biðum við ána, sem var samt ótrúlega nice, glampandi sólk og lágum bara í sólbaði að bíða eftir að einhvern kæmi að bjarga okkur haha. En svo kom hópur af túristum og leiðsögumaðurinn þeirra kom okkur til bjargar og hjálpaði okkur að komast á rétta staðinn sem betur fer! Þegar við komum svo þangað tók maður á móti okkur og fór með okkur á veitingastaðinn á "hótelinu", þar fengum við besta mat sem ég hef fengið síðan ég kom til Ekvaodr, váá.. Daginn eftir fórum við svo í göngu í gegnum frumskóginn og enduðum gönguna á ótrúlegum stað í miðjum frumskóginum þar sem var foss og á og þar syntum við í ánni og fórum í sturtu í fossinum og svona, ótrúlegt. Svo til að fara til baka að hótelinu fórum við í svona tubes niður ána, besti klukkutími lífs míns held ég, fljótandi niður amazon ánna í 30 stiga hita og sól.. Gerist ekki betra. Eftir hádegismatinn fórum við svo í lítið þorp þar sem bjuggu innfæddir og þau sýndu okkur hvernig þau fundu gull í ánni og kenndu okkur að veiða eins og þau veiða og ýmsilegt áhugavert. Um kvöldið var okkur svo kennt hvernig maður býr til súkkulaði, það heppnaðist bara nokkuð vel ef ég á að segja sjálf frá. Daginn eftir þurftum við svo að fara aftur til Quito, okkur langaði ekkert að fara, hefði getað verið þarna í svona viku, en allavega ótrúlega vel heppnuð ferð!

Á fyrsta staðnum sem við fórum

Fossinn

Aaahh svo nice, fljótandi niður ána

Fallegt

Útsýnið úr kofanum okkar

"Hótelið" ótrúlega flott og hreynt

Leiðsögumaðurinn okkar, sá nettasti 

Í febrúar var ég svo í tveggja vikna fríi frá skólanum og þá fór ég í smá ferðalag með bróður mínum. Við byrjuðum á því að fara til Guaranda sem er lítill bær hérna í Ekvador, þar sem nokkrar vinkonur mínar búa meðal annars Svana frá Íslandi. Á þessum tíma var Carnaval í Ekvador og það er víst best í litlu fjallabæjunum eins og Guaranda svo að okkur langaði að fara þangað að sjá hvernig það væri. Á Carnaval kaupir fólk svona brúsa með froðu í, krakkar fylla vatnsblöðrur og brúsa af vatni og svo er bara labbað um bæjinn og spreyjað og kastað og hellt á fólk, hvern sem er! Mjög skemmtilegt en líka mjög kalt því að í Guaranda var rigning og kalt allan tímann! En svo um kvöldin voru partý og svona skemmtilegheit, við vorum þar í 2. daga og þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt. Eftir Guaranda fórum ég og bróðir minn svo á ströndina, við ætluðum að leggja af stað snemma um morguninn og vorum mætt á rútustoppustöðina klukkan 10 um morguninn, þá sagði rútubílstjórinn okkur að við færum ekki fyrr en rútan fylltist, við vorum fyrst.. Um 12 leytið fylltist svo rútan loksins og vorum við að fara að leggja í hann þegar það byrjaði ekki ein heljarinnar skrúðganga í sömu götunni og við komumst ekki út, skrúðgangan var búin um 3, ótrúlega heppin! Svo áttum við að stoppa á rútustoppustöð sem var sirka á milli Guaranda og Quito, en rútubílstjórinn gleymdi að láta okkur vita svo að við enduðum aftur í Quito og það voru svona 3 klukkutímar+ svo að þaðan þurftum við að taka aðra rútu í sirka 3 tíma, þegar við komum þangað voru engar rútur á staðinn sem við vorum að fara svo að við þurftum að taka aðra rútu í sirka 2 tíma en bróðir minn sofnaði og við gleymdum að fara út svo að þar bættust við svona 3 tímar haha, svo fundum við loksins rútu á staðinn sem við vorum að fara, ferð sem átti að taka sirka 8 tíma tók 25 klukkutíma! Mig langar aldrei aftur í rútu.. En þegar við komum á ströndina var sirka 30 stiga hiti og glampandi sól, og þegar við komum að húsinu og ég fékk að fara í sturtu og borða snerist allt við. Mamma mín hérna á s.s. hús á ótrúlega fallegri strönd hérna í Ekvador og húsið er í sirka 5 mínútna göngufjarlægð frá ströndinni. Þar búa líka þrír frændur mínir og á þessum tíma voru fuullt af ættingjum líka og 6 eða 7 á aldrinum 16-21 árs svo að það var ótrúelga gaman. Við spiluðum blak í garðinum og á ströndinni og svo fórum við í á sem er rétt hjá og vorum að stökkva fram af kletti og enduðum svo daginn á ströndinni og horfðum á sólsetrið og fórum svo að dansa um kvöldið. Æææðisleg ferð!

Svana og Shannon frá Bandaríkjunum, mínar bestu <3

Haha Svana lenti vel í því

Carnaval

Frændur mínir að spila fótbolta á ströndinni

Svo fallegt

Bróðir minn og frændi

Vegurinn að húsinu

En já núna er ég s.s. búin að vera í Ekvador í 7 mánuði og trúi ekki hvað tíminn líður hratt, líður eins og ég hafi komið hingað í gær! Ég er búin að venjast lífinu rosalega vel hérna, fjölskyldan er æðisleg núna og búin að eignast svo marga vini sem ég á eftir að sakna svo mikið, spænskan er líka öll að koma og svona :) En það sem er framundan er að ég er að fara aftur á ströndina á miðvikudaginn og þar mun ég eiga afmæli, vonandi gerum við eitthvað skemmtilegt. Svo erum ég og Svana vinkona mín að plana ferð til Machala þar sem Gunnar annar skiptinemi frá Íslandi á heima, svo er það Galapagos í enda apríl og frumskógurinn eftir það og svo ferð með bekknum á ströndina og svona, og svo fer ég bara að koma heim fljótlega eftir það. Það eru rosalega blendnar tilfinningar um heimförina, get auðvitað ekki beðið eftir að koma heim að sjá fjölskylduna og vinina og svona, en það verður svo sannarlega erfitt að kveðja lífið mitt hérna í Ekvador.

Een allavega vona að þið hafið haft gaman af þessu bloggi, skrifa kannski eitt logablogg eftir Galapagos og svona.

Chaaoo!

Skólinn og fleira

Jææja, núna er ég búin að vera hérna í Ekvador í sirka 1 og hálfann mánuð og þetta er búið að vera skrautlegasti tími lífs míns hingað til. Þetta er búið að vera erfitt en líka skemmtilegt og áhugavert og aðallega reynsluríkt.

Ég byrjaði í skólanum fyrir sirka 3 vikum, ég þurfti að byrja á því að kaupa skólabúninginn, hélt að þetta væri bara pils bolur og peysa eða eitthvað, en nei. Ég þurfti að kaupa mánudagsbúning (fíni búningurinn), þriðjudags/fimmtudagsbúning (íþróttabúningur) og miðvikudags/föstudagsbúning (venjulegi búningurinn), hef aldrei fengið jafn mikið sjokk og þegar hún rétti mér reikninginn, 238 dollararr, og fyrir þessi hræðilega ljótu föt, þessum pening væri mun betur eitt í einhverju af mollunum hérna í Quito! En allavega kom ég í skólann í miðjum skóladeginum, í miðjum efnafræðitíma, ég hélt ég myndi deyja úr athygli, hef aldrei fengið svona mikla athygli á æfi minni. Ég kom inn í stofunni og krakkarnir bara gátu ekki hætt að stara á mig og áhuginn á mér leyndi sér sko ekki. Ég var svo boðin velkomin og svo voru allir krakkarnir alveg sestu hjá okkur sestu hjá okkur! Fyrstu dagana sem ég var í skólanum var afmælisvika skólans og þá þurftu alir krakkarnir að marsera í sirka 2 klukkutíma á dag, í 25 stiga hita og glampandi sól! Sem betur fer þurfti ég ekki að gera þetta því ég var ný og kunni ekki að marsera og svona haha, kunni ekki að labba á staðnum.. Svo einkenndust dagarnir á því að skólastjórinn og aðrir yfir skólanum héldu endalausar ræður sem virtust heil eilífð hjá mér því þær voru auðvitað á spænsku og við þurftum að standa í beinum röðum á fótboltavellinum að horfa á, lengstu stundir lífs míns.  En já ég er allavega í bekknum 6°QB2 og það eru elstu krakkarnir í skólanum, þau eru öll einu ári yngri en ég, en eru flest eins og þau séu svona 5 árum yngri.. En eru öll alveg rosalega yndisleg við mig og er búin að eignast mjög góða vini í skólanum, og rosalega fyndið að nánast allir í skólanum vita hvað ég heiti og ég fæ svona 100 kossa á kynnina á hverjum degi, en ég veit ekki 5% af nöfnunum þeirra haha.

Mánudagsbúningurinn

Miðvikudags/fimmtudagsbúningurinn

Flottustu skór sem ég hef átt!

Skóladagurinn er ss þannig að hann byrjar klukkan 7 og endar klukkan 13:40, hver tími er 45 mínútur, en fyrir mér er hver tími eins og 3 klukkutímar, og svo fáum við bara 2 hlé á dag, eitt klukkan 10 í korter og eitt klukkan 12 einnig í korter. Ég er á náttúrufræðibraut þannig 90% af bekknum mínum eru að fara í læknisfræði á næsta ári og tímarnir sem ég er í eru erfiðir á íslensku, hræðilegir á ensku og ómögulegir á spænsku, ég er t.d. í líffræði, eðlisfræði, efnafræði, anotomy(veit ekki hvernig það er á íslensku) og ýmsum öðrum tímum sem ég bara get ekki skilið eitt orð í.. Svo að skóladagurinn minn einkennist mjög mikið af því að sofa, lesa, hlusta á tónlist og teikna. Einnig gaman að segja frá því að ég þurfti að taka próf í Anotomy um daginn, það fag snýst um mannslíkamann, beinin, líffærin og fleira, hef ekki lært það á íslensku og kennarinn ætlaðist bara til þess að ég kynni þetta og það líka svona vel á spænsku, ég hló nú bara en tók samt prófið, fékk 1/2 á prófinu, vúhú!! Ekki 0 allavega! Kennarnarnir eru líka allir rosalega misjafnir, sem er nú eiginlega alltaf málið með kennara, ég elska enskukennararnn minn, og hann elskar mig því að ég er svona rosalega góð í ensku, allavega miðað við krakkana hér. Ég þarf alltaf að hjálpa honum með allt, en þarf aldrei að gera nein verkefni eða neitt því ég "kann þetta allt" segir hann allavega, sem er snilld. Aðrir kennarar eru flestir rosalega leiðinlegir, þurfum alltaf að standa upp þegar þeir koma inn og standa þangað til þeir leyfa okkur að setjast, og svo byrjar tíminn yfirleitt á einhverri skammarræðu, eða ég held, lítur allavega alltaf út eins og þeir séu að skamma okkur.. En hvað veit ég svo sem, skil varla neitt sem þeir segja.
Í hléunum rölti ég annað hvort bara eitthvað um skólalóðina með krökkunum eða hitti skiptinemana, við erum 7 skiptinemar í skólanum sem ég er frábært, við gerum oft eitthvað beint eftir skóla og svona sem er mjög skemmtilegt.

Marseringar í gangi

Sætu bekkjarfélagar mínir 

Við skiptinemarnir hérna í Quito erum orðnir rosalega góðri vinir, það eru 5 krakkar frá Þýskalandi (mjög pirrandi stundum þar sem þau elska að tala þýsku), 2 frá bandaríkjunum, nokkrir frá Ítalíu, erum ekki mikið með þeim samt, 2 frá Japan, þau halda sig líka mjög mikið út af fyrir sig, svo ein stelpa frá Finnlandi. Við gerum margt skemmtilegt saman, en förum oftast á einn stað þar sem við borðum og höfum gaman eða förum í mallið. Ég fór fyrir sirka 3 vikum held ég á tónleika með LMFAO með skiptinemunum Piu, Veru og Fynn (öll frá Þýskalandi, getið ímyndað ykkur hvernig mér leið..). Tónleikarnir voru smá vonbrigði, LMFAO kom bara í sirka 2 tíma í endann og var bara einn meðlimurinn sem mætti.. En allavega þetta var samt bara gaman og mikið dansað og mikil gleði!

Ég, Pia, Vera, Fynn og einhverjir Ekvadorar

Íslendingur og Þjóðverjar 

Seinustu helgina í September fórum við svo í svona 6 week camp með Afs, þar átti ég að hitta Svönu, sem er líka skiptinemi hérna í Ekvador, en hún býr í Guaranda sem er sirka 5 tímum frá Quito. Við vorum ekkert smá spenntar að hittast og ég held að ég hafi aldrei verið jafn ánægð að hitta manneskju og þegar ég hitti hana, vá hvað það var gaman að fá að tala íslensku við einhvern eftir mánuð af eintómri spænsku og ensku! Við fórum til Ibarra sem er lítill bær sirka 2 tímum frá Quito og vorum þar á voða fínu hóteli með æðislegri sundlaug og svona huggulegheit. Þetta var mjög skemmtileg helgi, þarna töluðu allir um vandamálin sín hjá fjölskyldunum og svona, ég var ein af þeim sem var með nokkuð mikið af vandamálum , en við ræddum þau og komust að niðurstöðu um það og segi ég það ykkur seinna í blogginu. En þarna kynntist ég skiptinemum alls staðar úr heimnum, Japan, Ítalíu, Frakklandi, Bandaríkjunum, Þýskalandi, Belgíu o.fl. Við skemmtum okkur líka vel, fórum í leiki og sund og ýmislegt fleira. En á endanum þurfti ég að kveðja alla og það var mjög leiðinlegt þar sem ég hitti flesta krakkana ekki fyrr en í Janúar.. :( En ég og Svana ætlum nú að reyna að hittast bráðum, líklegast fara á Pitbull tónleika hénra í Quito í enda Október! Gaman gaman.

Ég og Svanan mín í búðunum 

Aðeins of nice í sundlauginni

Sundlaugin við hótelið

Þar seinustu helgi fór ég bæði með fjölskyldunni í miðbæinn og einnig í bæ sem heitir Otavalo. Í miðbænum skoðuðum við allskonar fallegar kirkju og byggingar. Kirkjunar hérna eru eins og listaverk, alveg ótrúlegt, stærsta kirkjan hérna er öll úr gulli að innan og ef fólk vill gifta sig þar þá er sirka 2 ára biðlisti og það þarf að borga rosalegan pening fyrir það, allt fræga fólkið í Ekvador giftir sig þar, ef maður vill skoða kirkjuna þarf að borga sig inn og það má alls ekki taka myndir, starfsmennirnir elta mann út um allt til að við tökum ekki myndir.. Eftir daginn fórum við svo á eitt dýrasta hótelið í Quito og fengum að borða, mjög týpískan Ekvadorískan mat og svona, mjög nice dagur.

Fallega kirkjan, allt í gulli

Fyrir framan fallegu kirkjuna

Í miðbænum

Týpískur Ekvadorískur matur, Ceviche og popp

Þar seinustu helgi fór ég svo í bæ sem heitir Otavalo með fjölskyldunni, Þau sögðu við mig, já við leggjum af stað klukkan 7 og komum heim um 4, við lögðum af stað hálf 9 og komum heim hálf 11 um kvöldið, Suður ameríkanar.. En þetta var mjög skemmtilegur dagur þrátt fyrir þetta tímarugl, í bænum er einn stærsti markaður held ég bara í Ekvador, hann er svona 7 götur, við komumst niður eina götu og þá var dagurinn búinn, riisastórt! Eftir markaðinn fórum við í svona "park" sem er á toppi á einu fjalli í Otavalo og þetta er einhversskonar fuglagarður til heiður fugli Ekvadors, sem er ef ég hef rétt fyrir mér hrægammur á íslensku, já, hrægammur er fugl Ekvador.. Gátu þeir ekki valið einhvern aðeins fallegri fugl? Hann er á Ekvadoríska fánanu og allt.. Við allavega löbbuðum í kringum allan garðinn og skoðuðum fugla í búrum, guð hvað ég vorkenndi þeim, að þurfa að vera í búrum þegar þeir geta verið að fljúga frjálsir á þessum fallega stað. En svo endaði túrinn á þessari "glæsilegu" fuglasýningu, þar sem starfsmaður sýndi okkur 3 fugla og svo endaði það á því að ég mátti halda á einum, jeij. Dagurinn endaði svo þannig, eða ég hélt að hann mundi enda þannig að við fórum að borða, fengum fritadas, sem er mjög týpískur Ekvadorískur matur, það er risastór diskur, allir deila einum disk, hann samanstendur af einhversskonar svínakjöti, baunum, eitthverju grænmeti sem er ekkert bragð af og kartöflum, svo háma allir þetta bara í sig þangað til það er ekki ein baun eftir á disknum. Eftir matinn keyrðum við af stað og hugsaði ég með mér, loksins förum við heim, þar sem klukkan var nú orðin 9 um kvöldið og ég mjög þreytt eftir daginn, en nei. Við fórum á kaffihús þar sem þau þurftu endilega að fá sér kaffi, endaði þannig að ein stelpan var grenjandi því hún var svo þreytt og nennti ekki að vera þarna, ég sofnaði í stólnum og hin stelpan í fanginu á pabba sínum.. Held þau áttuðu sig loksins á því að við þurftum virkilega að komast heim. En samt sem áður góður dagur.

Otavalo í bakgrunn

Gaman gaman

Otavalo

Sæti fuglinn

 En því miiður voru rosalega mörg vandamál hjá þessari fjölskyldu og ég er búin að skipta núna aftur til welcome fjölskyldunnar minnar, skipti í seinustu viku og sama dag kom þýskur skiptinemi, Pia líka til þessarar fjölskyldu þar sem hún þurfti líka að skipta um fjölskyldu og fjölskyldan hennar nánast henti henni út svo að hún þurfti að koma hingað í viku og hún fer á laugardaginn. Þetta er búið að vera bæði skemmtilegt og erfitt að búa hérna með henni, ég er eina stelpan í fjölskyldunni minni heima á Íslandi, vön að vera eina prinsessan á heimilinu. En núna erum við tvær og úff.. Getur verið rosalega erfitt að vera tvær svona stelpur haha. En það er líka búið að vera mjög gott að hafa hana því við erum að ganga í gegnum sömu hlutina með að skipta um fjölskyldu og svona.

Búa til ís á laugardagsmorgni

Mmm..

En ég hef ekki mikið annað að segja, sakna allra rosalega mikið og heimþráin gýs oft upp "out of no where" eins og maður segir á góðri íslensku, en þetta fer nú að batna, finn það alveg :) En reyni að vera duglegri að blogga!

Þangað til næst,
Buenas noches, chao! (spænskan öll að koma)

Nýja fjölskyldan

Núna er ég komin til fjölskyldunnar sem ég átti alltaf að fara fyrst til, hélt að ég ætti ekki að koma hingað fyrr en eftir mánuð en svo var ekki, þetta var víst bara einhver misskilingur. Ég er búin að vera hjá þeim í næstum 2 vikur og lýst mér bara ofboðslega vel á þau. Þau eiga heima í risastóru húsi á 4 hæðum og ég er ein á neðstu hæðinni með sérklósett og alles, mjög fínt! En þau eru allt öðruvísi en fjölskyldan sem ég var fyrst hjá, þau eru miklu ríkari, fínni og svolítið snobbuð.. Þegar þau komu að sækja mig þangað sem ég bjó fyrst þá horfðu þau á húsið og spurðu með þvílíkum fyrirlitningartón, “bjóstu hérna?” og ég alveg “jáá.. og fannst það rosalega fínt!” En þau eru samt ekki alltaf svona, eru rosalega yndisleg og vilja gera allt fyrir mig, eins og það fyrsta sem þau sögðu þegar við komum að húsinu í fyrsta skipti var, “þetta er húsið okkar, nei fyrirgefðu núna er þetta líka húsið þitt” sem mér fannst rosalega gott að heyra. 

Sæta fjölskyldan mín

Húsið mitt

Ég og sæta frænka mín

 Sæti voffinn minn nýbúinn í baði

Fyrstu helgina sem ég var hérna hjá þeim fórum við á ströndina, þau eiga íbúð á ströndinni sem er mjög fín en þau eru að fara að kaupa aðra sem er þvílíkt flott. Við fórum með fjölskyldu mömmunnar, systur hennar og dóttur og bróður hennar, konu og strákunum þeirra 2. Eftir 5 tíma keyrslu komum við loksins á ströndina og varð ég fyrir þvílíkum vonbrigðum þar sem það var engin sól.. Það var meiri sól í Quito, lengst upp í fjöllunum, en allavega þá gat ég ekkert gert í því, en þeim fannst þetta voða nice þar sem ég held að þau þoli ekki sól, enda eru þau nú þegar mjög brún og vilja ekkert vera að tana, annað en ég. Um kvöldið fórum við svo á þvílíkt flottan pizza stað á stað sem heitir Casa Blanca, það er lítill bær sem rosalega ríkt fólk á heima og húsin eru öll hvít. Á laugardeginum var svo sem betur fer ekkert smá gott veður, glampandi sól og blíða, þá loksins gat ég verið í smá sólbaði, á meðan þau voru öll undir sólhlíf allan daginn.. Það kvöld fórum við svo á rosalega stórann markað og eftir á fórum við á salsa stað sem var mjög gaman. Ég þarf virkilega að fara að læra salsa svo að ég passi eitthvað inn í hérna..

Við sundlaugina á ströndinni

Sætu systur mínar og frænka og frændi

Sætasta barn sem til er

                                                                   

                                                                Svo góð pizza, mm..

Á salsabarnum með frænku og pabbanum 

         

 Fallega ströndin

En síðustu vikurnar eru ekki búnar að vera skemmtilegustu vikur lífs míns, því ég er ekki ennþá byrjuð í skólanum svo að mér er búið að leiðast alveg hrikalega á daginn. En ég á að byrja í skólanum í þessari viku svo að vonandi verður þetta betra þá. Helgin var líka mjög fín, á föstudaginn fór ég í bíó með fjölskyldunni, á Batman, og auðvitað á spænsku haha.. Ég skildi ekki neitt og sofnaði svona 17 sinnum, en sem betur fer var ég búin að sjá myndina svo að ég var allavega ekki að missa af neinu sérstöku. Eftir bíóið fórum við svo og fengum okkur Macdonalds, það var unaðslegt, er búin að vera að bíða eftir því lengi! Á laugardaginn fór ég svo með mömmunni og  stelpunum í klippingu og fékk ég ekki bara þvílíka greiðslu, endaði eins og fermingarbarn með ljóta greiðslu, een það var bara gaman og að auki fékk ég rosalega fína naglasnyrtingu! Þegar við vorum búnar allar í hár- og naglasnyrtingu kom pabbinn að sækja okkur og við fórum í mallið að borða, þau gera það víst alltaf um helgar. Um kvöldið komu svo vinafólk mömmunar og pabbans í matarboð og bjóst ég við kvöldi þar sem ég sæti, borðaði og endaði með hausverk því að ég þyrfti að hlusta á svo mikla spænsku og skilja voða lítið, eeen svo var ekki! Þetta var bara yndislegasta fólk sem ég hef hitt! Þau voru 2 hjón, ein mjög ung og hin ekki mikið eldri, og þau töluðu eiginlega bara ensku fyrir mig og voru endalaust að spyrja um Ísland og ef þau voru eitthvað að tala á spænsku enduðu þau alltaf á að þýða allt fyrir mig og segja mér hvað þau voru að tala um, sem var rosalega nice og þægilegt. Á sunnudeginum fór ég svo í sund með pabbanum og hélt að þetta yrði voða fín útisundlaug þar sem ég gæti bara legið og tanað, en neii haha, þetta var bara venjuleg innilaug þar sem það var ein regla: allar konur þurfa að vera með sundhettu.. Þegar konan kom og sagði mér að setja sundhettuna á mig þá sagði ég bara pabbanum að ég ætlaði út í sólbað þangað til hann væri búinn að synda! Ég hef aldrei sett á mig sundhettu og ætla mér ekki að gera það bráðlega. Eftir sundið fórum við svo í hádegismat til systur mömmunar, og þar hitti ég ömmuna og afann og alla, það var mjög fínt! 

Það sætasta sem ég hef séð, langaði að stela honum úr búðinni!

Flottar í hárþvotti og naglasnyrtingu

Bíó stuð

Mmm Macdonalds

Þrátt fyrir að mér er búið að leiðast alveg hrikalega og kann ekki mikið í spænsku og ekki búin að kynnast neinum þá er fjölskyldan samt búin að gera þetta rosalega auðvelt fyrir mig og ég er ekkert smá heppin með hana! 

Blogga næst þegar ég er byrjuð í skólanum :)