Tíminn flýgur

Hallóhalló, já ég veit að ég er ekki búin að blogga í svona 2 ár.. En núna er komið að því og þetta verður þvílík lesning, mun örugglega taka ykkur sirka 2 dag að lesa þetta. Eins og þið sjáið á seinustu færslunni minni þá eru held ég 5 mánuðir síðan ég bloggaði síðast og er svo mikið búið að gerast síðan að ég mun örugglega gleyma helmingum af því.

En allavega ætla ég að byrja að segja ykkur frá skrítnustu jólum sem ég hef upplifað á æfi minni, og eekki beint þeim skemmtilegust. Eins og flestir vita sem þekkja mig vel þá er ég mesta jólabarn sem til er, ég eelska snjóinn, skreytingarnar, jólatréin og allt sem fylgir jólunum á Íslandi. En hérna í húsinu mínu í Ekvador var ekki sett upp eitt jólaskraut, ekkert jólatré og viku fyrir aðfangadag ákvað mamma mín að skella sér á ströndina og skildi mig bara eftir.. En ég á svo góða vinkonu hérna frá Íslandi hana Ólöfu og fjölskyldan hennar eru mestu yndi sem ég hef kynnst svo að þau buðu mér bara að vera hjá sér um jólin <3 En já svo kom að aðfangadegi og ég og Ólöf spurðum foreldra hennar hvenær við færum í matarboðið sem við vorum að fara í og þau sögðu jaa svona um 4 leytið, við vissum náttúrulega að það var á Ekvadorískum tíma sem þýðir að þá værum við að fara í alvörunni svona um 6. En ég og Ólöf vorum tilbúnar svona korter í 4 eins og alvöru íslendingar, en auðvitað fórum við klukkan 6 minnir mig. Á leiðinni í matarboðið stoppuðum við svo í einhverju húsi þar sem pabbinn hljóp inn og kom út með þennan flotta kalkún, eldaðan og allt, lúxus á þessum ekvadorum.. Svo þegar við vorum svo næstum komin í matarboðið spyrja foreldrar hennar, stelpur viljiði fara strax í matarboðið eða viljiði kíkja aðeins í mallið? Við skildum hvorki upp né niður þar sem klukkan var 6 á aðfangadegi og þau að spyrja okkur hvort við vildum kíkja í mallið, svo að við spurðum hvenær borðum við í kvöld? Þá var okkur sagt að hér í Ekvador er ekki borðað fyrr en eftir að opnað er pakkana sem er klukkan 12!! Ég trúði ekki mínum eigin eyrum þar sem ég var nú þegar alveg frekar svöng og smá þreytt, en svo við skelltum okkur bara í mallið og hvert haldiði að við skelltum okkur? Nú aauðvitað á Macdonalds! Og guð hvað ég var glöð að við fórum á Macdonalds því að við opnuðum ekki pakkana fyrr en um 12, 1 og svo borðað um 2 og svo fórum við heim um hálf 4.. Þetta var alveg rosalegt, hef aldrei verið jafn þreytt á æfi minni. Svo kom að gamlárskvöldi, ég var mjög spennt fyrir því vegna þess að hér er hefð fyrir að kveikja dúkkur í mannsstærð á miðnætti, eins og að brenna gamla árið og svo farið að dansa og svona, en neii fjölskyldan mín fór út að borða klukkan 10 og svo komum við heim brenndum eina pínulitla dúkku og svo fóru allir að sofa :( Trúði þessu ekki, hef sjaldan verið með jafn mikla heimþrá, een það þýðir bara að næstu áramót verða svo 100x betri og get ekki beðið eftir þeim!

Á Macdonalds á aðfangadagskvöld

Með hinni Ólöfunni á aðfangadagskvöld

Eftir jólin ákváðum svo ég og vinir mínir að fara í frumskóginn þar sem einn af þeim var að fara heim aftur. Við fórum fórum á stað sem heitir Cotococha og er um 4 tíma frá Quito. Þegar við komum þangað áttuðum við okkur á því að við vorum ekki á réttum stað.. Það eru s.s. 2 staðir sem heita það sama nema einn með k og annar með c og við fórum á þann vitlausa, sirka 2 tíma frá rétta staðnum, þarna vorum við í sirka 3 klukkutíma, ekkert símasamband og fólkið sem átti heima þarna talaði 0 ensku og við ekki þau sleipustu á þeim tíma í spænskunni svo við bara biðum við ána, sem var samt ótrúlega nice, glampandi sólk og lágum bara í sólbaði að bíða eftir að einhvern kæmi að bjarga okkur haha. En svo kom hópur af túristum og leiðsögumaðurinn þeirra kom okkur til bjargar og hjálpaði okkur að komast á rétta staðinn sem betur fer! Þegar við komum svo þangað tók maður á móti okkur og fór með okkur á veitingastaðinn á "hótelinu", þar fengum við besta mat sem ég hef fengið síðan ég kom til Ekvaodr, váá.. Daginn eftir fórum við svo í göngu í gegnum frumskóginn og enduðum gönguna á ótrúlegum stað í miðjum frumskóginum þar sem var foss og á og þar syntum við í ánni og fórum í sturtu í fossinum og svona, ótrúlegt. Svo til að fara til baka að hótelinu fórum við í svona tubes niður ána, besti klukkutími lífs míns held ég, fljótandi niður amazon ánna í 30 stiga hita og sól.. Gerist ekki betra. Eftir hádegismatinn fórum við svo í lítið þorp þar sem bjuggu innfæddir og þau sýndu okkur hvernig þau fundu gull í ánni og kenndu okkur að veiða eins og þau veiða og ýmsilegt áhugavert. Um kvöldið var okkur svo kennt hvernig maður býr til súkkulaði, það heppnaðist bara nokkuð vel ef ég á að segja sjálf frá. Daginn eftir þurftum við svo að fara aftur til Quito, okkur langaði ekkert að fara, hefði getað verið þarna í svona viku, en allavega ótrúlega vel heppnuð ferð!

Á fyrsta staðnum sem við fórum

Fossinn

Aaahh svo nice, fljótandi niður ána

Fallegt

Útsýnið úr kofanum okkar

"Hótelið" ótrúlega flott og hreynt

Leiðsögumaðurinn okkar, sá nettasti 

Í febrúar var ég svo í tveggja vikna fríi frá skólanum og þá fór ég í smá ferðalag með bróður mínum. Við byrjuðum á því að fara til Guaranda sem er lítill bær hérna í Ekvador, þar sem nokkrar vinkonur mínar búa meðal annars Svana frá Íslandi. Á þessum tíma var Carnaval í Ekvador og það er víst best í litlu fjallabæjunum eins og Guaranda svo að okkur langaði að fara þangað að sjá hvernig það væri. Á Carnaval kaupir fólk svona brúsa með froðu í, krakkar fylla vatnsblöðrur og brúsa af vatni og svo er bara labbað um bæjinn og spreyjað og kastað og hellt á fólk, hvern sem er! Mjög skemmtilegt en líka mjög kalt því að í Guaranda var rigning og kalt allan tímann! En svo um kvöldin voru partý og svona skemmtilegheit, við vorum þar í 2. daga og þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt. Eftir Guaranda fórum ég og bróðir minn svo á ströndina, við ætluðum að leggja af stað snemma um morguninn og vorum mætt á rútustoppustöðina klukkan 10 um morguninn, þá sagði rútubílstjórinn okkur að við færum ekki fyrr en rútan fylltist, við vorum fyrst.. Um 12 leytið fylltist svo rútan loksins og vorum við að fara að leggja í hann þegar það byrjaði ekki ein heljarinnar skrúðganga í sömu götunni og við komumst ekki út, skrúðgangan var búin um 3, ótrúlega heppin! Svo áttum við að stoppa á rútustoppustöð sem var sirka á milli Guaranda og Quito, en rútubílstjórinn gleymdi að láta okkur vita svo að við enduðum aftur í Quito og það voru svona 3 klukkutímar+ svo að þaðan þurftum við að taka aðra rútu í sirka 3 tíma, þegar við komum þangað voru engar rútur á staðinn sem við vorum að fara svo að við þurftum að taka aðra rútu í sirka 2 tíma en bróðir minn sofnaði og við gleymdum að fara út svo að þar bættust við svona 3 tímar haha, svo fundum við loksins rútu á staðinn sem við vorum að fara, ferð sem átti að taka sirka 8 tíma tók 25 klukkutíma! Mig langar aldrei aftur í rútu.. En þegar við komum á ströndina var sirka 30 stiga hiti og glampandi sól, og þegar við komum að húsinu og ég fékk að fara í sturtu og borða snerist allt við. Mamma mín hérna á s.s. hús á ótrúlega fallegri strönd hérna í Ekvador og húsið er í sirka 5 mínútna göngufjarlægð frá ströndinni. Þar búa líka þrír frændur mínir og á þessum tíma voru fuullt af ættingjum líka og 6 eða 7 á aldrinum 16-21 árs svo að það var ótrúelga gaman. Við spiluðum blak í garðinum og á ströndinni og svo fórum við í á sem er rétt hjá og vorum að stökkva fram af kletti og enduðum svo daginn á ströndinni og horfðum á sólsetrið og fórum svo að dansa um kvöldið. Æææðisleg ferð!

Svana og Shannon frá Bandaríkjunum, mínar bestu <3

Haha Svana lenti vel í því

Carnaval

Frændur mínir að spila fótbolta á ströndinni

Svo fallegt

Bróðir minn og frændi

Vegurinn að húsinu

En já núna er ég s.s. búin að vera í Ekvador í 7 mánuði og trúi ekki hvað tíminn líður hratt, líður eins og ég hafi komið hingað í gær! Ég er búin að venjast lífinu rosalega vel hérna, fjölskyldan er æðisleg núna og búin að eignast svo marga vini sem ég á eftir að sakna svo mikið, spænskan er líka öll að koma og svona :) En það sem er framundan er að ég er að fara aftur á ströndina á miðvikudaginn og þar mun ég eiga afmæli, vonandi gerum við eitthvað skemmtilegt. Svo erum ég og Svana vinkona mín að plana ferð til Machala þar sem Gunnar annar skiptinemi frá Íslandi á heima, svo er það Galapagos í enda apríl og frumskógurinn eftir það og svo ferð með bekknum á ströndina og svona, og svo fer ég bara að koma heim fljótlega eftir það. Það eru rosalega blendnar tilfinningar um heimförina, get auðvitað ekki beðið eftir að koma heim að sjá fjölskylduna og vinina og svona, en það verður svo sannarlega erfitt að kveðja lífið mitt hérna í Ekvador.

Een allavega vona að þið hafið haft gaman af þessu bloggi, skrifa kannski eitt logablogg eftir Galapagos og svona.

Chaaoo!